De Fraudehelpdesk telde in de eerste helft van 2026 957 meldingen van phishing rond het boeken van een accommodatie. In het halfjaar daarvoor waren dat er 162. Dat is bijna zes keer zoveel, in een half jaar tijd.
Het patroon achter die meldingen is steeds hetzelfde. Je boekt een appartement, je krijgt onderweg een bericht over een betaling of een toegangscode, en bij aankomst werkt de code niet — of blijkt het adres niet te bestaan. Consumentenprogramma Kassa zette de cijfers en de adviezen deze week op een rij.
Waarom je gewone afzender-check hier niet redt
Wij schrijven hier vaak dat je naar de afzender en het domein moet kijken. Bij dit type fraude helpt dat maar half. Criminelen nemen namelijk vaak het account van een echte verhuurder over. Het bericht komt dan uit het echte systeem, met het echte adres van het platform erboven. Er is geen rare domeinnaam om op te betrappen.
Wat er dan overblijft, is niet het bericht controleren maar de handeling. Een boekingsplatform vraagt je nooit per mail, sms of WhatsApp om creditcardgegevens, en een betaling hoort altijd binnen de boeking te lopen. Alles wat daarbuiten valt — een tikkie voor de borg, een link voor toeristenbelasting, een overboeking omdat “de betaling via het platform is mislukt” — is fout, hoe echt de afzender er ook uitziet. Dezelfde regel gebruiken we bij factuurfraude en losse betaalverzoeken.
Wat die 957 meldingen wel en niet zeggen
Even rekenen, want een groot getal alleen zegt weinig. 957 meldingen in 181 dagen is gemiddeld ruim vijf per dag, elke dag, een half jaar lang. En dat zijn alleen de mensen die de weg naar de Fraudehelpdesk vonden en de moeite namen om te melden. Wie 200 euro kwijt is en op vakantie gaat, doet dat vaak niet. De echte aantallen liggen dus hoger; hoeveel hoger weet niemand, en dat verzinnen we hier niet.
Wat het cijfer wél laat zien is de richting: van 162 naar 957 in één stap. Zo’n sprong komt zelden doordat mensen ineens massaal beter melden. Die komt doordat het loont. Vakantieboekingen zijn voor oplichters aantrekkelijk omdat er drie dingen tegelijk kloppen: er staat een groot bedrag klaar, de gast heeft haast, en de verhuurder is een vreemde die je toch niet kent.
De vier checks die je in de app doet
- Betaal alleen in de boekingsapp of op de site die je zelf hebt geopend — via je eigen bladwijzer, niet via de link in het bericht. Staat het betaalverzoek daar niet, dan bestaat het niet.
- Zoek het adres los op in een kaartendienst. Is er geen gebouw, of staat er iets heel anders dan op de foto’s, dan stopt het daar.
- Vergelijk de prijs met drie vergelijkbare adressen in dezelfde week. Ligt hij fors lager, dan is dat geen buitenkans maar een lokkertje.
- Betaal met creditcard als het kan. Bij een gewone overboeking is je geld weg; bij een creditcard heb je een terugboekingsprocedure via je kaartmaatschappij.
Krijg je een telefoontje met tijdsdruk erbij (“de code vervalt over een uur”), hang dan op en bel terug via het nummer op de officiële site. Tijdsdruk is bij dit soort fraude geen detail maar het gereedschap.
Ben je er toch ingetrapt
Maak eerst screenshots van de advertentie, de bevestiging, het adres en alle berichten — die verdwijnen vaak binnen een dag als het platform de advertentie weghaalt. Bel daarna je bank of creditcardmaatschappij en zeg dat het om fraude gaat, meld de accommodatie bij het platform en vraag om een schriftelijke bevestiging van je melding, en doe aangifte. Betaal in geen geval nog een keer, ook niet als iemand belooft dat je het eerste bedrag dan terugkrijgt.
En zet daarna je mailadres even in de gaten. Wie weet dat jij op reis gaat en welk adres je hebt geboekt, heeft genoeg materiaal voor een tweede, veel geloofwaardiger bericht. Hoe die keten werkt, staat in melden zonder schuldgevoel — en hoe je een nagemaakt domein binnen twee tellen uit elkaar houdt, in lookalike domeinen herkennen.
Bron: Kassa (BNNVARA), op basis van cijfers van de Fraudehelpdesk.